Nöbetçi Eczaneler
Bir Çocuğun Gözlerinde Başlayan Türkiye’nin Geleceği
Bir çocuğun eline Türk bayrağını verdiğinizde, onun için bu bayrak belki kırmızı beyaz renklerden ve ay yıldızdan ibarettir. Bir süre sonra okulunda Cumhuriyet’i öğrenir, 29 Ekim törenlerine katılır, marşlar söyler ve bayrağını gururla dalgalandırır.
Fakat büyüdükçe bir şey daha öğrenmelidir: O bayrağın altında özgürce yaşayabilmek, geçmişte büyük bedeller ödenerek mümkün olmuştur.
Cumhuriyet’in hikâyesi çocuklarımıza yalnızca bir tarih konusu olarak anlatılmamalıdır. Bu hikâye, insanın umudunu kaybetmemesinin, bir milletin zor şartlarda ayağa kalkabilmesinin ve ortak bir hedef için birleşebilmesinin hikâyesidir.
Osmanlı Devleti’nin son döneminde yaşanan savaşlar, işgaller ve ağır kayıplar, Anadolu insanını büyük bir sınavla karşı karşıya bıraktı. Ancak milletin bağımsızlık iradesi tükenmedi. Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde yürütülen Millî Mücadele, bütün imkânsızlıklara rağmen bağımsız bir devletin kurulabileceğini gösterdi.
29 Ekim 1923’te Cumhuriyet’in ilan edilmesi, bu mücadelenin tarihî dönüm noktalarından biri oldu.
Bugün 103. yılına yaklaştığımız Cumhuriyetimiz, geçmişin kahramanlıklarını hatırlamak kadar geleceğin insanını yetiştirmek bakımından da önemlidir.
Çünkü Cumhuriyet’in yarınları, bugün sınıflarında ders dinleyen çocukların, laboratuvarlarda çalışan gençlerin, atölyelerde üretim yapan ustaların, tarlasında emek veren çiftçilerin ve ülkesine katkı sunmak isteyen bütün insanların ellerinde şekillenecektir.
Bir ülkenin geleceği yalnızca sahip olduğu doğal kaynaklarla, yollarla, binalarla veya teknolojik imkânlarla ölçülemez. O ülkenin insanlarına sunduğu fırsatlarla, çocuklarına verdiği eğitimle, gençlerinin önünü açmasıyla ve adalet duygusunu ne kadar güçlü yaşatabildiğiyle de ölçülür.
Cumhuriyet’in ışığını geleceğe taşımak istiyorsak çocuklarımıza soru sormayı, araştırmayı, okumayı, üretmeyi ve farklı düşüncelere saygı duymayı öğretmeliyiz. Onlara yalnızca geçmişin büyük zaferlerini değil, geleceğin büyük sorumluluklarını da anlatmalıyız.
Vatan sevgisi, yalnızca bayramlarda coşkuyla söylenen sözlerden ibaret değildir. İşini dürüst yapmak, kamu malını korumak, çevreyi kirletmemek, komşusuna yardım etmek, haksızlığa karşı çıkmak ve ülkenin gelişmesi için emek vermek de vatan sevgisinin günlük hayattaki karşılıklarıdır.
Bir öğretmenin yetiştirdiği öğrenci, bir bilim insanının geliştirdiği buluş, bir doktorun kurtardığı hayat, bir çiftçinin toprağa ektiği tohum ve bir annenin çocuğuna verdiği doğru eğitim, yarının Türkiye’sine yapılan katkılardır.
Cumhuriyet, bize geçmişten kalan bir hatıra değildir. Her sabah yeniden sorumluluğunu üstlendiğimiz, her neslin kendi emeğiyle güçlendirmesi gereken bir ortak gelecek tasavvurudur.
29 Ekim’de çocuklarımızın gözlerine bakalım. Orada yalnızca bugünün heyecanını değil, yarının Türkiye’sini de görelim.
Onlara öyle bir ülke bırakalım ki bilgiye ulaşabilsinler, hayal kurabilsinler, emeklerinin karşılığını alabilsinler ve geleceklerini güvenle inşa edebilsinler.
Cumhuriyet’in kurucularına duyduğumuz minneti, gelecek kuşaklara karşı sorumluluğumuzla tamamlayalım.
Çünkü geçmişin kahramanları bağımsızlığımızı kazandı. Bugünün insanları bu bağımsızlığı güçlendirmekle yükümlü. Yarınların çocukları ise bizden devraldıkları emaneti daha ileriye taşıyacak.
Cumhuriyetimizin 103. yılına yaklaşırken Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü, Millî Mücadele’nin bütün kahramanlarını, aziz şehitlerimizi ve gazilerimizi saygı, rahmet ve minnetle anıyorum.
Cumhuriyetimizin ışığı hiç sönmesin. Ay yıldızlı bayrağımız göklerden hiç inmesin. Çocuklarımızın yüzü gülsün, gençlerimizin umutları büyüsün, Türkiye Cumhuriyeti ilelebet yaşasın.
29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun!
Adnan Fişenk
Gazeteci-Yazar
Parlamento Muhabiri
