Bugün alınan kararların sonuçlarını yarının çocukları yaşayacak
Bir çocuğa gelecekte nasıl bir dünyada yaşamak istediğini sorsanız, muhtemelen temiz hava soluyabildiği, özgürce oynayabildiği, yeşil alanların bulunduğu, suya ve sağlıklı gıdaya ulaşabildiği bir dünya tarif edecektir.
Aslında bu tarif, bütün insanlığın ortak özlemidir.
Ancak yetişkinlerin bugünkü kararlarıyla çocukların yarın yaşayacağı dünya arasında giderek büyüyen bir mesafe bulunuyor.
İklim değişikliği artık uzak geleceğin konusu değildir. Bugünün çocukları ve gençleri bu değişimin sonuçlarını kendi hayatlarında hissediyor.
Aşırı sıcaklar, orman yangınları, sel felaketleri, kuraklık ve doğal yaşam alanlarının kaybı, gelecek nesillerin yaşam koşullarını doğrudan etkiliyor.
Bu nedenle COP31’in Antalya’da gerçekleştirilmesi, gençlerin ve çocukların geleceğine ilişkin sorumluluklarımızı da yeniden gündeme taşıyor.
İklim mücadelesini yalnızca uzmanların, siyasetçilerin veya uluslararası kuruluşların konuştuğu bir konu olmaktan çıkarmalıyız.
Okullarda çevre bilinci kazandırılmalı, çocuklara suyun değeri anlatılmalı, geri dönüşüm alışkanlığı küçük yaşlarda geliştirilmeli ve doğayla doğrudan temas edebilecekleri imkânlar oluşturulmalıdır.
Ancak eğitim yalnızca çocuklara nasihat vermek değildir.
Büyüklerin davranışları da çocuklara örnek olmalıdır.
Bir taraftan çocuklara doğayı korumayı anlatıp diğer taraftan ağaçları kesiyor, suyu israf ediyor, çevreyi kirletiyor ve doğal alanları betonlaştırıyorsak verdiğimiz eğitimin anlamı kalmaz.
Gençlerin iklim politikalarının oluşturulmasında söz sahibi olması da önemlidir. Onların düşünceleri, bilimsel çalışmaları, teknolojik girişimleri ve toplumsal projeleri karar alma süreçlerine dâhil edilmelidir.
Türkiye’nin COP31 kapsamında eğitim ve gençlik başlıklarına yer vermesi bu açıdan değerli bir adımdır.
Fakat asıl başarı, zirve sona erdikten sonra da bu çalışmaların devam etmesidir.
Çünkü bir uluslararası organizasyonun takvimi bitebilir, ancak çocuklarımızın geleceğine ilişkin sorumluluğumuz hiçbir zaman sona ermez.
Bugün korumadığımız bir ormanın, kirlettiğimiz bir derenin, tükettiğimiz bir su kaynağının bedelini bizden sonraki nesiller ödeyebilir.
Onlara bırakacağımız en büyük miras yalnızca ekonomik varlıklarımız, binalarımız veya teknolojik gelişmelerimiz değildir.
Temiz bir çevre, sağlıklı bir yaşam ve güvenle bakabilecekleri bir gelecek de mirastır.
Çocuklarımızın bizden daha güzel bir dünyada yaşamasını istiyorsak, o dünyayı bugünden korumaya başlamalıyız.
Adnan Fişenk
Gazeteci-Yazar
Parlamento Muhabiri




























YORUMLAR