Ormanlar, denizler, kuşlar, ağaçlar ve bütün canlılar insanlığın ortak yaşam hakkıdır
İnsan bazen sahip olduğu şeylerin değerini, onları kaybetmeye başladığında anlıyor.
Bir zamanlar gölgesinde dinlendiğimiz ağaçların yerinde beton yükseldiğinde, çocukluğumuzun geçtiği dereler kuruduğunda, kuşların sesini duyamadığımızda ve denizlerin maviliği kirlilikle kaybolduğunda doğanın bize ne kadar büyük bir yaşam sunduğunu daha iyi anlıyoruz.
Oysa doğa, insanın istediği zaman kullanabileceği sınırsız bir kaynak değildir.
Ormanlar yalnızca ağaçlardan, denizler yalnızca sudan, toprak yalnızca üzerinde yürüdüğümüz bir zeminden ibaret değildir. Bunların her biri birbirine bağlı büyük bir yaşam düzeninin parçasıdır.
Bir ağacın yok edilmesi yalnızca bir ağacın kaybı değildir. O ağacın gölgesinde yaşayan canlıların, yuva yapan kuşların, toprağı koruyan köklerin ve gelecekte büyüyecek fidanların da hikâyesi değişir.
Bugün dünya iklim değişikliğinin ağır sonuçlarıyla karşı karşıya.
Orman yangınları, kuraklık, çölleşme, deniz kirliliği, biyolojik çeşitliliğin azalması ve doğal yaşam alanlarının daralması insanlığın ortak sorunları hâline geldi.
Türkiye’nin Antalya’da ev sahipliği yapacağı COP31, bu sorunların yeniden ve daha güçlü biçimde ele alınması için önemli bir fırsattır.
Ancak doğayı korumak yalnızca uluslararası toplantılarda alınacak kararlara bırakılamaz.
Bir ormanı korumak, ormanın içinde yaşayan bütün canlıları korumaktır.
Bir denizi temiz tutmak, yalnızca insanların yüzebileceği bir alanı korumak değil, milyonlarca canlının yaşam hakkına sahip çıkmaktır.
Bir dereyi kirletmemek, gelecekte içeceğimiz suyu ve yetiştireceğimiz ürünleri de güvence altına almaktır.
Türkiye’nin sahip olduğu doğal zenginlikler, gelecek kuşaklara aktarılması gereken büyük bir emanettir. Toroslar’dan Karadeniz yaylalarına, Anadolu bozkırlarından Akdeniz kıyılarına kadar her bölgenin kendine özgü bir doğal mirası bulunuyor.
Bu mirasın korunması için yalnızca ağaç dikmek yeterli değildir. Var olan ormanları korumak, sulak alanları yaşatmak, denizleri temiz tutmak, doğal yaşam alanlarını yapılaşma baskısından kurtarmak ve ekosistemin bütünlüğünü gözetmek gerekir.
İklim değişikliğiyle mücadele ederken doğanın kendi dengesini de korumalıyız.
Çünkü doğanın kaybettiği her değer, insanlığın geleceğinden eksilen bir parçadır.
Antalya’da dünya liderleri bir araya geldiğinde yalnızca ülkelerin ekonomik hedefleri değil, toprağın, suyun, ormanların ve bütün canlıların geleceği de konuşulmalıdır.
Bir zirvenin başarısı, kaç kişinin katıldığıyla değil, doğayı korumak adına hangi somut sonuçların ortaya çıktığıyla ölçülmelidir.
İnsanlık kendisini doğanın sahibi olarak görmeyi bırakıp onun bir parçası olduğunu anlamalıdır.
Bizden önce var olan bu dünyayı bizden sonra gelecek çocuklara bırakırken, onların da nefes alabileceği, su içebileceği, kuş seslerini duyabileceği bir yaşam alanı sunmak zorundayız.
Doğa bize miras kalmadı; biz onu gelecek nesillerden ödünç aldık. Emanete sahip çıkmak ise insan olmanın en temel sorumluluklarından biridir.
Adnan Fişenk
Gazeteci-Yazar
Parlamento Muhabiri




























YORUMLAR