Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
    Adnan Fişenk
    Adnan Fişenk

    DOĞU AKDENİZ’DE YENİ PAYLAŞIM MÜCADELESİ: TÜRKİYE VE KKTC’SİZ BİR GELECEK MÜMKÜN MÜ?

    Dünya siyasetinde bazı coğrafyalar vardır ki taşıdıkları ekonomik değer, askerî konum ve enerji kaynakları nedeniyle uluslararası rekabetin merkezine yerleşir. Doğu Akdeniz bugün tam da böyle bir bölgedir.

    Bir tarafta Avrupa, diğer tarafta Orta Doğu ve Kuzey Afrika… Bu üç büyük coğrafyanın kesiştiği Doğu Akdeniz, yalnızca deniz ticaretinin değil, enerji güvenliğinin ve gelecekteki stratejik ulaşım ağlarının da önemli merkezlerinden biridir.

    Bölgede keşfedilen doğal gaz kaynakları, deniz altından geçirilmesi planlanan enerji kabloları, limanlar ve askerî iş birlikleri, Doğu Akdeniz’in önemini daha da artırmaktadır.

    Ancak burada dikkat çekici olan, enerji kaynaklarının paylaşımından çok, bu kaynaklara ulaşacak siyasi ve ekonomik düzenin nasıl şekillendirilmeye çalışıldığıdır.

    Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, İsrail ve Mısır arasında geliştirilen çeşitli iş birlikleri, bölgedeki güç dengelerini etkileyen önemli unsurlardır.

    Türkiye ise uzun kıyı şeridi, denizcilik kapasitesi, jeopolitik konumu ve Kıbrıs Türk halkının hakları nedeniyle Doğu Akdeniz’in geleceğinde doğrudan söz sahibi olması gereken ülkelerden biridir.

    Burada gözden kaçırılmaması gereken temel nokta KKTC’dir.

    Kıbrıs Türk halkının bölgesel denklemdeki yeri

    Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Doğu Akdeniz’deki gelişmeleri yalnızca uzaktan izleyen bir taraf değildir. Kıbrıs Türk halkının siyasi iradesi, deniz kaynakları üzerindeki hak iddiaları ve adanın geleceğine ilişkin karar süreçleri, bölgesel düzenin önemli unsurlarıdır.

    Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin uluslararası alanda tek başına bütün adayı temsil ettiği yaklaşımının Kıbrıs Türk halkının siyasi iradesini ve haklarını gölgede bırakması, çözüm arayışlarını da zorlaştırmaktadır.

    Enerji projeleri yalnızca ekonomik hesaplarla hayata geçirilemez. Bir boru hattının, deniz altı elektrik kablosunun veya deniz yetki alanı üzerinde kurulacak ekonomik faaliyetin uzun vadeli güvenliği, siyasi uzlaşmaya da bağlıdır.

    Anamur’dan Teknecik’e doğal gaz hattı

    Türkiye ile KKTC arasında 10 Temmuz 2026’da imzalanan doğal gaz tedariki mutabakatı bu bakımdan ayrıca önem taşımaktadır. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının açıkladığı projeye göre Anamur ile Teknecik arasındaki yaklaşık 101 kilometrelik hattın 97 kilometresi denizden geçecek. Kuzey Kıbrıs’ın enerji ihtiyacını karşılaması planlanan hattın, gelecekte adanın diğer kesimlerine de elektrik sağlanmasına imkân oluşturup oluşturamayacağı ise taraflar arasındaki uzlaşmaya bağlıdır.

    Bu gelişme, enerji iş birliğinin siyasi anlaşmazlıkların ötesinde yeni bir diyalog zemini oluşturabileceğini göstermektedir.

    Türkiye’nin bu tür gelişmelere karşı yalnızca itiraz açıklamalarıyla yetinmesi yeterli değildir. Kendi enerji bağlantılarını, denizcilik altyapısını, limanlarını, araştırma kapasitesini ve uluslararası iş birliklerini geliştirmesi gerekir.

    Bölgesel iş birliğinin imkânları

    Üstelik Doğu Akdeniz’de rekabet kadar iş birliği de mümkündür.

    Türkiye, Yunanistan, Mısır, İsrail ve Kıbrıs’taki iki toplum arasında oluşturulabilecek ekonomik ve çevresel iş birlikleri, bölgenin geleceğini çatışma alanından ortak kalkınma alanına dönüştürebilir.

    Elbette bunun için karşılıklı hakların tanınması ve siyasi sorunların görmezden gelinmemesi gerekir.

    Türkiye’nin hedefi, bölgedeki her projeyi engellemek değil; kendi meşru hak ve menfaatlerini koruyarak adil, sürdürülebilir ve kapsayıcı bir Doğu Akdeniz düzeninin kurulmasına katkı sağlamak olmalıdır.

    Çünkü enerji kaynaklarının değeri yalnızca yerin altından veya denizin derinliklerinden çıkarılmalarında değil, toplumların refahına ve bölgesel istikrara nasıl katkı sağladıklarında ortaya çıkar.

    Doğu Akdeniz’in geleceği, Türkiye’nin ve Kıbrıs Türk halkının hakları göz ardı edilerek kurulamaz. Bu denizin sunduğu zenginlikler, dışlama ve rekabet yerine karşılıklı haklar ve adalet temelinde değerlendirilmelidir.

    Adnan H. Fişenk
    Gazeteci · Yazar

    YORUMLAR

    Bir yanıt yazın

    E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

    YAZARLAR
    TÜMÜ

    SON HABERLER