Nöbetçi Eczaneler
Bazı zaferler yalnızca kazanıldıkları günün değil, gelecek yüzyılların da kaderini değiştirir. Bazı cepheler ise yalnızca askerlerin savaştığı yerler değil, milletlerin karakterlerini ortaya koyduğu imtihan meydanlarıdır. Çanakkale de işte böyle bir yerdir.
Çanakkale Savaşı, yalnızca bir boğazın savunulması değildi. O, bağımsız yaşama iradesinin, vatan sevgisinin ve insan onurunun bütün dünyaya ilan edildiği büyük bir mücadeleydi.
Anadolu’nun köylerinden, kasabalarından ve şehirlerinden gelen gençler, omuz omuza aynı siperde buluştu. Farklı diller konuşan, farklı geleneklerle büyüyen, imparatorluğun değişik coğrafyalarından gelen insanlar aynı hedef uğruna yan yana durdu. O gün siperlerde kimsenin birbirine “Sen nerelisin?” diye sormaya vakti yoktu. Herkes aynı sorunun cevabını biliyordu: “Bu vatanı birlikte savunacağız.”
Çanakkale’nin en büyük öğretisi de belki budur. İnsanları bir arada tutan yalnızca ortak toprak değildir; ortak ideal, ortak sorumluluk ve ortak fedakârlıktır.
Savaşın en ağır yükünü her zaman insanlar taşır. Genç yaşta toprağa düşenler, geride gözyaşıyla bekleyen anneler, babalar, eşler ve çocuklar… Çanakkale bize zaferin değerini öğretirken, barışın kıymetini de hatırlatır.
Bu cephede yaşananlar, yalnızca askerî başarı olarak okunursa eksik kalır. Çünkü burada cesaret kadar merhamet de vardı. Yaralı düşmana uzatılan bir tas su, savaşın ortasında bile insanlığın tamamen kaybolmadığını gösteriyordu. İşte bu nedenle Çanakkale, yalnızca silahların değil, vicdanın da sınandığı bir cepheydi.
Bugün geçmişe baktığımızda, Çanakkale’den çıkarılacak en büyük derslerden biri şudur: Bir milleti güçlü kılan yalnızca sahip olduğu imkânlar değil, zor zamanlarda gösterdiği birlik ve dayanışmadır.
Günümüzde karşı karşıya olduğumuz sorunlar farklı olabilir. Ancak birlik, adalet, sorumluluk ve ortak hedef etrafında kenetlenme ihtiyacı değişmemiştir. Çanakkale’nin mirası, sadece geçmişte kazanılmış bir zafer değil, geleceğe bırakılmış bir sorumluluktur.
Bu nedenle Çanakkale’yi anmak, geçmişte yaşananları tekrarlamak için değil, barışın değerini daha iyi kavramak içindir. Şehitleri anmak, yalnızca minnet göstermek değil, onların emanet ettiği değerlere sahip çıkmaktır.
Çünkü milletler, sadece büyük zaferleriyle değil, o zaferlerin hangi ahlaki temeller üzerinde kazanıldığını unutmadıkları sürece ayakta kalırlar.
Çanakkale bize şunu öğretti: Birlik varsa umut vardır; umut varsa gelecek vardır. Ve gelecek, geçmişine vefa gösteren milletlerin omuzlarında yükselir.
