Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
    Adnan Fişenk
    Adnan Fişenk

    GAZZE’DE ENKAZ ALTINDAKİ UMUT: KURTARMAK İÇİN KENDİNİ UNUTANLAR

    Bir bombardımanın ardından herkes kaçacak bir yer ararken bazı insanlar tehlikenin tam tersine, yıkıntıların üzerine doğru koşar. Çünkü orada bir ses duymuşlardır. Bir çocuk ağlıyor olabilir. Bir anne yardım bekliyor olabilir. Yaşlı bir insan, karanlıkta nefes almaya çalışıyor olabilir.

    İşte sağlık görevlileri, itfaiyeciler, arama kurtarma ekipleri ve insani yardım çalışanları, çoğu zaman kendi canlarını da tehlikeye atarak bu insanların yanına ulaşmaya çalışır.

    Gazze’de yaşanan felaket, yalnızca sivillerin hayatını değil, onları kurtarmaya çalışanların güvenliğini de ağır biçimde etkiliyor.

    Bir itfaiyecinin yanan bir binaya girmesi, bir sağlık çalışanının bombardıman tehlikesine rağmen yaralıya ulaşmaya çalışması veya bir kurtarma görevlisinin tonlarca molozun arasında hayatta kalan birini araması, insanlığın en güçlü dayanışma örneklerindendir.

    Bu insanların görevi, yaralıların hangi görüşe sahip olduğunu sorgulamak değildir. Onların önceliği, yaşamı korumaktır.

    Uluslararası insancıl hukuk, sağlık personelinin, sağlık birimlerinin ve insani yardım faaliyetlerinin korunmasına ilişkin kurallar içerir. Sivil savunma ve arama kurtarma görevlileri de görevleri ve hukuki statüleri çerçevesinde korunmalıdır. Bu kişilere yönelik saldırılar veya görevlerini yerine getirmelerinin hukuka aykırı biçimde engellenmesi, olayın koşullarına göre ciddi ihlaller oluşturabilir.

    Gazze’de hastanelerin, ambulansların, kurtarma ekipmanlarının ve sağlık altyapısının zarar görmesi, yardımın ulaşmasını zorlaştırıyor. Birleşmiş Milletlerin 2026 tarihli hasar değerlendirmesi, sağlık hizmetlerinin büyük ölçüde baskı altında kaldığını ve hastanelerin önemli bir bölümünün işlevsiz olduğunu ortaya koyuyor.

    Bir hastanenin çalışamaz hâle gelmesi, yalnızca bir binanın kaybedilmesi değildir. Doğum yapacak bir annenin, ameliyat bekleyen bir çocuğun, diyaliz ihtiyacı bulunan bir hastanın ve ağır yaralı bir insanın tedavi imkânlarının azalmasıdır.

    Arama kurtarma ekiplerinin de zamana karşı yarıştığı bir gerçek. Enkaz altında kalan bir insana ulaşmak için gereken iş makineleri, yakıt, kesici ekipmanlar ve koruyucu malzemeler bulunmadığında, kurtarma çalışmaları daha da zorlaşır. Her gecikme, hayatta kalma ihtimali açısından önem taşıyabilir.

    Bu nedenle sağlık ve kurtarma hizmetlerinin kesintisiz çalışabilmesi için güvenli geçişlerin sağlanması, gerekli malzemelerin ulaştırılması ve personelin korunması hayati önemdedir.

    Dünyanın bu insanlara yalnızca kahraman demesi yeterli değildir. Onların güvenliğini sağlayacak koşulların oluşturulması, yaralıların tedavi edilmesi ve yardım kuruluşlarının görevlerini yapabilmesi için somut adımlar atılmalıdır.

    Bir enkazın başında çalışan görevlinin elleri kan içinde kalabilir. Bir doktor saatlerce uyumadan hastalara müdahale edebilir. Bir itfaiyeci, kendi ailesinin nerede olduğunu bilmeden başka bir ailenin çocuklarını kurtarmaya çalışabilir.

    Onların çabası, insanlığın henüz tükenmediğinin kanıtıdır.

    Gazze’de kurtarma görevlilerinin önündeki engeller kaldırılmalı; sağlık çalışanlarının, itfaiyecilerin ve yardım personelinin güvenliği korunmalıdır. Yaşanan saldırılar bağımsız biçimde araştırılmalı ve sorumlular hesap vermelidir.

    Çünkü insan hayatını kurtarmaya çalışanların hayatı da değerlidir.

    Bir enkazın altında bekleyen umut, yukarıda uzanan bir ele bağlıdır. O eli uzatanların korunması ise yalnızca bir görev değil, insanlığa karşı sorumluluktur.

    YAZARLAR
    TÜMÜ

    SON HABERLER